This post is also available in:
Naast tip fatigue ook donation fatigue

Naast tip fatigue duikt er nog een vergelijkbaar fenomeen op: donation fatigue.
Waar fooien vooral draaien om service, gaat dit over de steeds terugkerende vraag om vrijwillige bijdragen. Het principe lijkt eenvoudig, maar in de praktijk voelt het vaak minder vrijblijvend.
Nog een bijdrage, alstublieft
Het begint al bij restaurants en winkels waar aan de kassa gevraagd wordt of je een bedrag wilt toevoegen voor een goed doel.
Daarnaast verschijnen donatievragen op steeds meer plekken:
- bij online reserveringen voor activiteiten, waar je wordt uitgenodigd om een natuur- of erfgoedorganisatie te steunen;
- in nationale parken, en staatsparken, waar bij reservaties of toegangssystemen een vrijwillige bijdrage wordt voorgesteld (regelmatig zelf meegemaakt);
- in musea met zogenaamde gratis toegang, maar waar wel een “recommended donation” wordt gevraagd (regelmatig gezien);
- en in kerken, historische gebouwen en erfgoedsites waar een bijdrage voor onderhoud wordt verwacht (regelmatig meegemaakt).
- Ook op luchthavens staan vaak inzamelpunten voor goede doelen zoals veteranenorganisaties of kinderziekenhuizen.
- Zelfs bij online aankopen of hotelboekingen duikt steeds vaker een extra vraag op: wil je één, vijf of tien dollar toevoegen voor een goed doel?
Uiteraard zijn veel van deze initiatieven oprecht en gaan de opbrengsten naar waardevolle projecten.
Historische achtergrond
Die nadruk op vrijwillige bijdragen heeft ook een historische achtergrond.
In de Verenigde Staten worden tal van culturele instellingen, natuurorganisaties en maatschappelijke projecten veel sterker gefinancierd door giften van burgers, bedrijven en stichtingen dan in Europa.
Daardoor is de vraag om te doneren er veel zichtbaarder aanwezig in het dagelijkse leven.
Voor bezoekers kan dat verrassend zijn.
Waar een bijdrage vroeger aanvoelde als een spontane geste, lijkt ze vandaag steeds vaker onderdeel van het betaalproces zelf. Net daardoor dreigt de overvloed aan donatieverzoeken het tegenovergestelde effect te hebben van wat beoogd wordt: mensen worden er minder ontvankelijk voor.
Zowel Amerikanen als reizigers ervaren steeds vaker een gevoel van donation fatigue: niet omdat ze geen goede doelen willen steunen, maar omdat de vraag om bij te dragen zo vaak terugkomt dat dat vrijwillige aspect wel héél dwingend aanvoelt.
Emma
Gelukkig waren er veel meer hoogtepunten dan van die kleine ambetante dingen. Graag vertel ik meer over onze favoriete plekken. Lees ons volgend verhaal. Het eerste gaat over Arches en zijn Garden of Eden.