This post is also available in:
English (Engels)
De warme kant van Amerika
Tijdens onze rondreis werden we opvallend vaak aangesproken door onbekenden.
Niet omdat ze iets wilden verkopen of omdat ze een verborgen agenda hadden, maar gewoon omdat ze zin hadden in een praatje.
Een krant, een biertje, en een gesprek in Fort Bragg
In Fort Bragg zaten we bij Tall Guy Brewing te genieten van een rustig moment. Mijn man bij een biertje, ik verdiept in de plaatselijke krant.
Een Amerikaanse kwam naar onze tafel en sprak ons aan.
Ze vond dit zo’n zeldzaam en mooi beeld: iemand die rustig een krant zit te lezen en een koffie drinkt (in een bar), terwijl de partner van een drankje geniet.
Het typeerde wat we tijdens de hele reis zouden ervaren.
Amerikanen lijken veel minder geremd om spontaan contact te leggen met onbekenden. En om een complimentje te geven…
Een onverwacht woordje van dank in de woestijn
Ook op de kronkelende Sitgreaves Pass, even voor Oatman langs Route 66, verraste een Amerikaan ons.
Een veteraan sprak ons aan en bedankte ons omdat we naar Amerika waren gekomen.
Niet omdat hij iets van ons nodig had, maar gewoon omdat hij het fijn vond dat buitenlandse bezoekers zijn land wilden ontdekken.
Het was een onverwacht en oprecht gebaar dat ons bijbleef.
Menselijkheid op een wandelpad in Capitol Reef
In Capitol Reef National Park zat ik tijdens een wandeling op een rotsblok te wachten op mijn man die teruggegaan was naar de wagen om water te halen.
Verschillende voorbijgangers vroegen spontaan of alles in orde was en of ik misschien hulp nodig had.
Er was geen enkele reden tot ongerustheid, maar het feit dat mensen de moeite namen om het te vragen, vond ik wel treffend. Het typeert de Amerikanen.
Wanneer een opmerking een gesprek wordt in Arches
Ook in Arches National Park ontstond zomaar een gesprek met een koppel van Poolse afkomst dat al meer dan dertig jaar in de Verenigde Staten woont.
Wat begon met een opmerking over het landschap groeide uit tot een gesprek over emigratie, reizen en het leven in Amerika.
Zulke openhartige ontmoetingen lijken er haast vanzelf te ontstaan.
Terwijl de was draaide in Torrey
Misschien nog het meest typerende moment beleefde ik in de laundromat in het RV-park Wonderland in Torrey.
Terwijl de wasmachine draaide, zat ik buiten op een bankje in een boek te lezen. Een vrouw die gebruik wilde maken van de doucheruimte naast de wasserette begon een praatje.
Net nadat ze naar binnen ging, stak ze haar hoofd nog eens uit de deuropening en zei: “We’re hanging out over there this evening, so if you feel like joining us, you’re welcome.”
Het was zo’n typisch Amerikaanse uitspraak.
Een spontane warme uitnodiging van iemand die ik nog nooit eerder had ontmoet.
We zijn dan ook langs haar camper geweest die avond, maar er was op dat moment niemand thuis.
En zo kan ik blijven doorgaan…
De mooiste kant van Amerika vind je niet op de kaart
Natuurlijk is niet elke Amerikaan hetzelfde. Zoals overal kom je ook hier mensen tegen die bars zijn of vriendelijk omdat het bij hun job hoort of omdat ze hopen iets te verkopen.
Maar wat ons trof, was hoe vaak die vriendelijkheid oprecht en belangeloos leek.
In restaurants, winkels, hotels, nationale parken en zelfs op straat ontstaan gesprekken die in Europa veel minder vanzelfsprekend en zelfs bijna ondenkbaar zijn.
Mensen vragen waar je vandaan komt, hoe je reis verloopt en wat je van hun streek vindt.
Soms blijft het bij enkele zinnen, soms ontstaat een gesprek van een half uur.
Misschien is dat wel een van de redenen waarom reizen door de Verenigde Staten zo aangenaam blijft.
Die vriendelijkheid staat in geen enkele reisgids vermeld. Ze krijgt geen plaats tussen de hoogtepunten van een toeristische brochure maar toch was ze voor ons een van de mooiste aspecten van de hele reis.
Emma
Niet elke ontmoeting verliep even vlot. Eén moment zullen we niet snel vergeten. Lees volgend verhaal.