This post is also available in:
English (Engels)
Niet alles wat populair is, is ook de moeite
Soms zijn de mooiste plekken net die waar men niet over spreekt.
Sommige plaatsen leven bijna volledig van hun reputatie. Ze worden druk bezocht, verschijnen in reisgidsen en op sociale media, maar laten uiteindelijk weinig indruk na.
Andere locaties zijn nauwelijks bekend bij het grote publiek, maar groeien uit tot onverwachte hoogtepunten van een reis.
Dat betekent niet dat populaire bestemmingen per definitie tegenvallen.
De Grand Canyon blijft de Grand Canyon en Bryce Canyon blijft Bryce Canyon. Maar tijdens onze rondreis waren het vaak de minder bekende plekken die het langst bleven nazinderen:
Oatman en Virginia City
Oatman en Virginia City, twee toeristische mijnstadjes die ongeveer 600 kilometer van elkaar verwijderd zijn, het ene in Californië, het andere in Nevada, worden nog altijd levend gehouden door hun verleden.
Oatman met zijn ezels, Virginia City met zijn prachtige saloons, goktenten en winkels.
Juist die mix van reconstructie en authenticiteit maakt ze verrassend boeiend, ook al zijn ze supertoeristisch.
Seligman en Kingman
Seligman, ook langs Route 66, ontvangt dagelijks bezoekers van over de hele wereld — veel bikers — en heeft nog altijd die uitgesproken retro Route 66-sfeer.
Het stadje leeft duidelijk van dat erfgoedtoerisme, met zijn Snow Cap diner waar iedereen staat aan te schuiven om een grapje van de baas te krijgen.
Ook wij schoven aan en werden op een grapje getrakteerd…
Kingman, verderop langs dezelfde route, gaf ons een heel ander gevoel.
In het strakke, historische downtown vielen ons vooral de leegstaande panden op.
De bedrijvigheid leek helemaal verschoven naar het moderne hotel- en motelgebied langs de highway verderop richting Williams.
Pioneertown
Pioneertown, onderweg naar Joshua Tree National Park, wordt op sociale media sterk gehypet.
Foto’s van houten gevels, westernstraten en een authentieke cowboysetting proberen je het gevoel te geven dat je een vergeten stukje Wild West hebt ontdekt.
Onze ervaring was anders.
Voor ons voelde het vooral als een leeg westerndecor dat ooit als filmsetting werd gebouwd en vandaag vooral bestaat omdat bezoekers dat idee willen beleven.
Tien dollar per persoon om twintig minuutjes tussen de neerhofdieren te mogen wandelen, geeft een goede indicatie van de prijzen die hier gehanteerd worden.
Goffs: een onverwachte ontdekking
Op Goffs botsten we eerder toevallig. Maar het bleek een verrassend interessante halte.
Op het terrein zijn allerlei relicten en gebouwen uit voormalige mijn- en spoorwegdorpjes uit de omgeving samengebracht en tentoongesteld, waardoor je een goed beeld krijgt van het leven in deze afgelegen streek.
Wij vonden het in elk geval veel boeiender dan het toeristische Pioneertown.
Verwacht hier geen souvenirwinkels, cafés of restaurants, en al evenmin grote bezoekersstromen. Maar juist dat maakte de plek voor ons zo bijzonder.
Forrest Gump Point
De max was wel Forrest Gump Point.
Als je toeristen wil zien lopen voor de foto in de bloedhete woestijn, op een plaats waar helemaal niets is, maar dan ook helemaal niets, that’s the place to be.
Wij begrepen het niet op het moment dat we er voorbijreden.
Maar als je opzoekt waarom dat het geval is, dan vind je dat Forrest Gump Point (op U.S. Highway 163 nabij Monument Valley) de voorbije jaren is uitgegroeid tot een van de meest gehypete fotolocaties van het Amerikaanse Westen op sociale media.
De plek was vroeger vooral bekend bij filmliefhebbers vanwege de scène in Forrest Gump waarin Forrest beslist te stoppen met lopen.
Horseshoe Bend bij Page, Arizona
Van Horseshoe Bend denk je vooraf dat je het eigenlijk al kent.
Horseshoe Bend is een van de meest gefotografeerde plaatsen in Amerika.
Maar pas wanneer je aan de rand staat en honderden meters lager de Colorado-rivier de perfecte hoefijzerbocht ziet maken, besef je hoe indrukwekkend de schaal werkelijk is.
We waren hier niet alleen. Verre van. Dit was zelfs een van de drukste plekken van onze reis. Het lijkt wel alsof er een rechtstreeks verband bestaat. Hoe meer foto’s, hoe meer bezoekers. En natuurlijk… hoe meer bezoekers, hoe meer foto’s.
Als je dan toch in de buurt bent, is de Glen Canyon Overlook absoluut de moeite waard.
Wij hadden er het geluk twee Californische condors te zien zweven boven de canyon. Er zouden vandaag een veertigtal leven in deze regio.
In de jaren ‘80 stond deze soort op uitsterven. Er waren nog 22 exemplaren over in de hele wereld.
Om de soort te redden werden de laatste dieren gevangen en in een intensief kweekprogramma geplaatst, volledig afgescheiden van menselijk contact. Daarna werden ze opnieuw uitgezet in het wild.
Vandaag vliegt er opnieuw een kleine maar stabiele populatie van ongeveer 350 tot 400 condors rond in het zuidwesten van de Verenigde Staten, vooral in de meer afgelegen gebieden.
En net daar, boven Glen Canyon, hadden wij het geluk er twee te zien. Nummer P08 liet zich zelfs mooi fotograferen.
Paradise Ranch Castle, Austin, Nevada
Een kasteel in the middle of nowhere. Tot nu toe een goed bewaard geheim. Mijn excuses alvast als dat na dit artikel niet langer het geval is.
Ik had deze plek uitgekozen omdat Austin precies in het midden ligt tussen Ely en Reno en omdat ik me van een eerdere reis herinnerde dat het traject van Ely naar Reno veel te lang is om in één dag te doen.
Ergens verwachtte ik wel dat het speciaal zou zijn, je komt niet elke dag een kasteel tegen in de woestijn, maar eerlijk is eerlijk, het is met stip één van de vreemdste plekken van de reis geworden.
Een merkwaardige mix van fantasie, architectuur en excentriciteit die je blijft verbazen.
Je vraagt je af hoe iemand ooit op het idee kwam dit kasteel en vooral hier, ver van alles, te bouwen.
Ik denk dat ik het inmiddels wel weet, maar neem gerust contact op met Mevrouw Donna Sossa en verblijf er een nachtje, dan ontdek je het ook. Het is de moeite. Het kasteel staat trouwens te koop.
De parallelle weg van Eastgate naar Middlegate (NV-722 E) was prachtig en meer dan de kleine omweg waard.
Als de beroemde Loneliest Highway al eenzaam is, dan is deze oude weg zo mogelijk nog lonelier.
Emma
En eerlijk? Waren er ook dingen die wat tegenvielen? Lees ons volgend verhaal.