This post is also available in:
English (Engels)
Drie weken en 5.400 km onderweg in het Amerikaanse Westen
Geen klassiek reisdagboek, maar ervaringen, tips en inspiratie voor wie zelf naar West-Amerika wil reizen.
Drie weken, 5.400 kilometer, uitgestrekte woestijnen, nationale en staatsparken, vergeten stadjes, vriendelijke ontmoetingen en af en toe een verrassing.
In juni 2026 trokken we door het Amerikaanse Westen voor een roadtrip die ons van Californië tot diep in Nevada bracht.
Dit is geen klassiek reisdagboek met een opsomming van elke dag. Wel delen we onze indrukken, ervaringen, favoriete wandelingen, eetstops en logeeradressen.
We vertellen wat ons verraste, wat tegenviel, wat ons ontroerde en welke plaatsen we zonder aarzelen opnieuw zouden bezoeken.
Voor wie een reis naar West-Amerika plant, hopen we dat dit verslag niet alleen inspiratie biedt, maar ook praktische tips en een eerlijk beeld van wat je onderweg kunt verwachten.
Nostalgie naar reizen van vroeger
Sommige reizen maak je om nieuwe plaatsen te ontdekken. Andere om opnieuw contact te maken met wat je vroeger heeft geraakt.
Voor ons was deze reis door het Amerikaanse Westen een beetje van beide.
Bij onze eerste reizen door de Verenigde Staten 40 jaar geleden trokken we langs de klassieke hoogtepunten van de Golden Circle (West-Amerika), zoals de meeste toeristen doen.
Ergens begrijpelijk want je wil geen kostbare tijd verdoen aan zaken die niet interessant lijken.
Een paar jaar geleden begon het weer te kriebelen om die reizen nog eens over te doen.
Niet om zoveel mogelijk bezienswaardigheden af te vinken, maar om het Westen opnieuw te beleven, dit keer op een andere manier.
We kozen bewust voor een rustiger tempo. Minder jagen van hoogtepunt naar hoogtepunt, meer ruimte voor spontane ontdekkingen. Slow travelling, zeg maar.
We trokken daarom ook bewust naar regio’s waar nauwelijks toeristen komen, maar die ons om de een of andere reden toch intrigeerden of aantrokken..
Kamperen toch iets voor als je jonger bent?
Aanvankelijk wilden we ook een paar keer kamperen, zoals vroeger, maar die ambitie bleek van korte duur.
Onze luchtmatras begaf het al tijdens de eerste kampeernacht, waarna de beslissing om de zeven voorziene kampeerovernachtingen te vervangen door hotel- en motelboekingen verrassend snel was genomen.
Foto’s: onze tent in de Tusayan campground voor de luchtmatras het begaf.
Op bijna zeventigjarige leeftijd heeft kamperen een iets andere betekenis dan wanneer je jong bent.
Comfort primeert nu op avontuur. Ook dat hoort bij reizen: jezelf aanpassen aan een nieuwe levensfase.
Wat deze reis voor ons bijzonder maakte, was dat we haar niet beleefden als toeschouwers. We stonden midden in het landschap.
We wandelden door canyons, reden over stoffige dirt roads, praatten met locals, proefden regionale specialiteiten en namen de tijd om te observeren.
Onze sidequests
Veel van wat ons is bijgebleven, zijn niet noodzakelijk de klassieke uitzichtpunten of bekende bezienswaardigheden, maar de ervaringen daartussen.
Zoals onverwachte ontmoetingen, kleine ontdekkingen en observaties die je alleen doet wanneer je het tempo bewust wat lager legt.
En er viel heel wat te observeren.
De veranderingen in het Amerikaanse Westen, de aanhoudende watertekorten, de inflatie, de casino’s, de fooicultuur en de invloed van sociale media op het toerisme vormden vaak minstens even interessante gespreksonderwerpen als de landschappen zelf.
Authentiek en wars van publiciteit
Deze reis vond plaats in juni 2026 en de informatie in dit artikel is dus nog bijzonder actueel.
Alles wat je hier leest, is gebaseerd op wat we onderweg zagen, beleefden en ervaarden. Uiteraard bekeken door onze eigen bril en gekleurd door onze persoonlijke voorkeuren.
Dit is geen gesponsord verhaal en bevat geen reclame, affiliate links of andere commerciële samenwerkingen.
Ik ben geen influencer die wil verdienen aan doorkliks, maar een Vlaamse oma die graag schrijft.
Als ik over een plek, restaurant, wandeling, thema of hotel schrijf, dan is dat omdat die ons oprecht heeft geraakt, verrast of geïnspireerd.
Ook alle foto’s in dit artikel zijn door onszelf gemaakt.
Wat je leest en ziet, is dus niets meer en niets minder dan het eerlijke verslag van een heerlijke, uiterst geslaagde reis die ons nog lang zal bijblijven.
Kortom, dit is geen klassiek reisdagboek met een opsomming van elke dag maar een bundeling van indrukken, ervaringen, favoriete wandelingen, eetstops en logeeradressen.
We vertellen wat ons verraste, wat tegenviel, wat ons ontroerde en welke plaatsen we zonder aarzelen opnieuw zouden bezoeken.
Voor wie een reis naar West-Amerika plant, hopen we dat dit verslag niet alleen inspiratie biedt, maar ook praktische tips en een eerlijk beeld van wat je onderweg kunt verwachten.
Enjoy!
Emma